روزهای سخت و امید

 

میدونی که چه روزهای سختی رو میگذرونم. دیشب دیدی که چه حالی داشتم. دو ساله که برای این روزها صبر کردم و تا حالا خبرهای خوب نشنیدم.

نمیدونم چی میشه. سخته که بگم خوب خواهم بود اگر نشه. چون واقعیت اینه که اگر این خبرهای بد ادامه پیدا کنه، زندگیم ...

این تقصیر من نیست که این راه رو آمدم. نمیخوام بگم تقصیر توست ولی... مگر تو نبودی که گفتی امیدوار باش و توکل کن؟ مگر نگفتی خدا دوست داره کسانی رو که ایمان دارنو اعتماد میکنن.

من بهت اعتماد دارم. امید دارم و اگه نداشتم تا الان ده ها بار شکستمو پذیرفته بودم.

اون حس، اون حس که هیچ وقت منو رها نکرده، اون حس منو به اینجا کشونده. نمیتونم باور کنم که از آغاز در اشتباه بودم. کمکم کن.

فرصت بده که ثابت کنم اشتباه نیومدم. باورم کن.

این روزها سخته، ولی من هنوز امید دارم. یعنی پرروتر از این حرفام که دست از طلب بدارم!

/ 0 نظر / 12 بازدید